avare bir yazı işte

bi’ şeyler karalayım dedim önce ama baktım pek tadım tuzum yok.. sonra fotoğraflara bakayım dedim olan tatta gitti bu sefer.. görmeyeli ne güzel fotoğraflar eklemiş arkadaşlar kopmuş gitmiş benim filika.. sonra bilal’e bakındım o da yok, elif hülyalı rüyalar aleminde biraz deşsem karışıcak biliyorum ama bugünün onun için unutlmaz olmasını diliyorum ki bu nedenle hep destek tam destek (: , bilge desen onun da dediği gibi ya da 110′daki gibi.. eskisi gibi değiliz onun bana olduğu kadar sanırım benimde sitemlerim çoğalıyor ona karşı, 1yıldır en zor anlarıma hep geç kaldı, sanırım benim de artık çağırmaya gücüm kalmadı.. Bu sevmemek değil aksine çok sevmekten ötürü.. çok sevmek diyince de gökhan geliyor aklıma.. insan çok sevince kaybediyor işte.. başımı kaldırmadan yürüdüğüm sokaklar geliyor aklıma, sırf acıtmasın daha fazla ya da karşıma çıkmasın telaşlarım.. şimdi mutlu olduğumu hissediyorum.. sonra hastalıklarımla geçen günler, korkularım, suskunluklarım, kar yağdığında yaşadığım heyecanımı anlatacak kimsemin olmadığı zamanlarım, ateşlendiğimde neyse.. boynum ve uyuşmalarım devam ediyor ama korkmuyorum artık eşşek kadar oldum ne korkması.. bunlara dalıp giderken istanbul’dan da uzaklaşmak isteyişim, çabalarım var tabii ama baktım ki  istanbul ben hangi plağı yüklersem onu çalıyor, o zaman yaptım bi’ plak o gün bugündür o çalıyor.. sonrası iş güç derken hazin geçen eylül 15-haziran 15 süreci sona eriyor.. vee sahiplenmemenin, bağlanmamanın, bir şeylerin bana ait olmamasının huzurunu buluyorum.. ruhsuzlaşıyorum.. hem böylelikle ben kendime kalıyorum.. mucize dönemi var hala süren bir de bir kaç aptal benim mucizem olduğunu düşünen.. halbuki yaratıcıyla benim aramdaki muhabbetir okudukları, kendilerini bile var edemeyen aciz budalaların.. neyse bir de düzce macerası var 2aydır hastanelere damgasını vuran.. yazmıştım zaten tekrar dökmeyeceğim.. hasılıkelam çok yorgunum.. beynim, kalbim, vücudum çok yorgun.. gülmek, geyik, şarkılar oyalamıyor ki, güçsüzlükten geberiyorum.. sesimi duyurmak istemiyorum bile uyusam yeter.. uyuyamıyorum.. 1haftadır yastığımdaki koku çok hoşuma gittiği için güya hayal kurmaya çalışıyorum sonra oturup hayaliyle dertleşiyorum işte.. şizofrenliğe giriş.. bir de elimdeki akıl çizgimin kopuk noktası var biri aklımı mı aldı?(: anca akıl alınır zaten sonra da “boz boz” harca.. nasıl unutuyordum can var bi’ de sütsüz, milkasız, sigarasız he bi de blogunda okumuştum zeytinsiz bir adam surekli bir şeyler eksik hayatında Can-sız hallerde.. ayağıda eksik zaten.. abim var bi de tivitırımı folloş eden follow manyağı insan.. zippo var bir de içip çıkarıp tekrar içtiği ama o değil baya bana alacağı zippo işte.. yoncasız olanından.. niye o var bu vara girdimse.. tivitır var hepsinin özeti orada zaten.. bu arada bilal çoktan geldi.. ben dümdüz yazdım işte yalnızlık böyle bir hal.. oturur ona buna sayarsın söversin bi’ dönüpte kendine bakmazsın.. ehh uykum var siz bakın ama anlatmayın beni bana halim yok valla duymaya.. yorgunum.. bu kadar.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s