birileri için üçüncü şahsın şiirini oynuyorum belki de, dilimde bir acı tat..
bitti masalım bugünlerde.. melodilere hapsolmuş kelimelerin derinliğinde..
hani başlamasını sabırsızlıkla beklediğim filmler olurdu.. bilirsin..
artık heyecanlarım bundan ibaret.. inan artık sonları merak etmiyorum..
inan artık dilim varmıyor güzel hayaller kurmaya.. dokunamıyorum hiçbir şeye..
bazen içimi delip geçen duyguları dizginlemek çok zor oluyor.. bilirsin..
nasıl çirkinleşirdi her şey biranda kıvılcımı yangın yapardık kül olurduk dağılırdık..
biterdik hep ve hep başlardık yeniden..
bittiğim zaman bile umurumda olan bir sen var olurdun..
ben zaten hep kavgaydım..
paramparça olurdu boğazım.. vazgeçerdim kendimden.. sen hep kavgamı görürdün..
neyse işte..
ben yine kavga olmaktan, bazen sen olmaktan, bizi anımsatmaktan çok korkuyorum..
büyümek daha fazla susmakmış, şimdilerde anlıyorum bunu..
keşke büyükken sevebilseydim seni,
yeniden sevmeleri öğrenmezdi kalbim belki, bin parça..
her neyse..
