paradoks..

oyun olsun diye başlanır mı yaşantıya, oyunlar kurulur mu hiç;

değişkenleri belli değişemeyenleri sabit, bir nevi zaman..

nesnel mi öznel mi bakmalı bilemiyorum..

genel mi özel mi seçimlerim, tüme mi varıyor yoksa hep mi tümden geliyor..

sorularım bitmeyen senaryolarım yazmaya korkan parmaklarım..

bilinmezim..

kapalı gözlerimin ardında kalan çizgilerim, yüzlerim, hayallerim..

tarifi namümkün hislerim, gizlerim..

emekleyen yanım, heyecanım..

geleceğim, tümden uzak gelenim, gidenim..

fikirsiz aklım, akılsız fikirlerim bütünüm..

çemberlerim, halkalarım, dışarda kalanlarım, bir nevi özlediğim..

karaladıklarım, çizdiklerim, sızılarım..

karıncalanmış gözlerim..

buğulanmış ayaklarım..

yaşarmış parmaklarım..

nasır tutmuş dudaklarım..

mucizelerim, suskunluklarım..

çınlamalarım, hasretim..

biter mi oyunum, kurulur mu oyunlarım; paradoksum..

2 thoughts on “paradoks..

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s